world-of-3d.com

Hyper Stereo

Sony F828 duo met LANC en stereobasis van 50 cm.


Onder HYPERSTEREO verstaan we het werken met een beduidend grotere stereobasis (= afstand tussen de assen van de twee camera-objectieven) dan de oogafstand. Dit kan varieren van tientallen centimeters tot soms wel kilometers! Zoals eerder beschreven mogen er geen objecten dichterbij zijn dan 30 maal de basis. Wordt hieraan voldaan dan krijgen we een goed stereobeeld waarin een diepte-effect zichtbaar zal zijn tot 1000 maal de basis. Het stereogebied beschrijven we dus als volgt:

30.b < dieptegebied < 1000.b

Er zijn verschillende methoden om "grote basis" opnamen te maken.

Hyperstereo met basis van 20 cm en ultrazoom.


1. Afstand tussen twee camera's. Door twee camera's op een balk te monteren met grote tussenruimte (bijvoorbeeld 1 meter) en deze electrisch of mechanisch te koppelen zijn opnamen mogelijk van onderwerpen waarin zich bewegende objecten bevinden. Met een basis van 1 meter kun je leuke stadsgezichten vastleggen vanaf een kerktoren of ander hoog gebouw. Door een goede synchronisatie zal er geen verstorend effect optreden als gevolg van rondlopende mensen, bewegende hijskranen, rondrijdende auto's, boten, etc. Boven aan deze webpagina staat een door Co van Ekeren gefabriceerde stereoschuif met een basis van 15-50 cm voor de Sony DSC-F828 camera.

25 cm basis en ultrazoom (432mm kleinbeeld).


2. Verschuiving met 1 camera. Indien er zich in het zichtveld geen bewegende objecten bevinden dan is het zeer eenvoudig om schitterende "grote basis" opnamen te maken met een enkele camera. Daar beide opnamen met dezelfde camera zijn gemaakt en ook op dezelfde film staan heeft dit als groot voordeel dat de belichting van beide beeldhelften gelijk is en de opname op dit aspect al bij voorbaad perfect. Bij gebruik van een digitale stereocamera zijn eventuele verschillen in belichting en kleur eenvoudig te verhelpen in beeldbewerkings software. Voor een verplaatsing kleiner dan 1 meter is het gebruik van een balk (met voorgeboorde gaatjes ter bevestiging van de camera en voorzien van waterpas) of een stereoschuif aan te bevelen. Indien een zeer grote basis (meters) nodig is om voldoende diepte-effect te verkrijgen, bijvoorbeeld in een berglandschap, dan verdient het aanbeveling om tussen beide opnamen te verstappen. Men noemt dit de "cha-cha"methode. Dit vereist enige ervaring, maar al doende leert men erg snel. Op het matglas van het zoekerbeeld is meestal wel een richtmiddel te vinden dat bij beide opnamen op een vast punt in de verte dient te worden gericht.

ILA2006: ME-262 vliegt weer na 60 jaar!

Voor het eerst sedert 1945 vloog de eerste straaljager ter wereld, de ME-262, weer in het Duitse luchtruim. Het betreft hier echter een perfecte kopie van het origineel. Made in USA deze keer. Er worden er in totaal 5 gebouwd in verschillende versies. Van het origineel werden er in 1944-1945 zo'n 1400 gebouwd. De opname is UIT DE HAND genomen met twee gekoppelde Sony DSC-H1 camera's op een balk van 1 meter. Leve de beeldstabilisatie in digitale camera's !!!

De Sony DSC-H5 als hyperstereocamera!

Het meest recente digitale hyperstereocameratype is de Sony DSC-H5 met 7.2 megapixels, een kolossaal 3-inch groot scherm aan de achterzijde en .... die prachtige 12x optische zoom. Basis vanaf een centimeter of 12 tot zo ver u maar wilt. Met een schuif van 30 centimeter kom je al een heel eind en blijft het goed hanteerbaar. De plaatjes onder en boven zijn echter met een schuif van 1 meter nog uit de hand genomen (met het voorgangermodel de DSC-H1). Wel een zware arbeid!

Vliegt al meer dan 65 jaar!

Nog steeds in de lucht, de Junkers 52 "Tante Ju", na meer dan 65 jaar in dienst te zijn geweest. Een oldtimer, net als de DC-3 "Dakota".



3. De factor "tijd". Het gebruik van de factor tijd is de ideale manier om schitterende hyperstereo's te maken. We maken dan gebruik van de beweging van het onderwerp dat als gevolg van de tijd tussen het maken van beide opnamen resulteert in een driedimensionale opname. Te denken valt aan een (snel) bewegende wolkenlucht genomen vanaf de grond (de wolken maken de diepte), wolkenluchten en landschappen genomen vanuit een vliegtuig (het voortbewegende vliegtuig maakt de stereobasis) en hemellichamen (uren, dagen, maanden tijdverschil geven diepte-effect als gevolg van de rotatie der hemellichamen). Bij het registreren van diepte in bewegende wolkenluchten kan soms een "pseudo" effect optreden. De wolkenlucht kan namelijk naar links of naar rechts bewegen. In dit geval moet je gewoon de dia's omwisselen (mits er niets op de grond te zien is natuurlijk want anders wordt dit pseudo).

Zicht op de tempelberg in Jerusalem.

Toepassing van de "Cha-Cha" methode. Basis ongeveer 4 meter.



Bij het werken met een grote basis krijgen we te maken met het begrip "diepte-treden". Een in de lucht hangend vliegtuig op afstand X moet een bepaalde lengte hebben om nog als stereoscopisch object te worden gezien of er moet op een afstand Y een tweede vliegtuig in de lucht hangen om een stereoscopisch beeld te verkrijgen. Twee kleine vliegtuigen op redelijk grote afstand (1 kilometer) kunnen gezamenlijk door hun onderlinge afstand een stereoscopisch beeld opleveren waarin echter de beide vliegtuigen als platte objecten verschijnen gelijk de plaatjes in een ouderwetse kijkdoos. Dit is een fenomeen waar meestal niets tegen te doen valt.

Aan het werk in Shenandoah NP (USA).

Met de twee MZ-M's op stap in een Amerikaans nationaal Park in februari 2004. Gebruik wordt hier gemaakt van een balk met 4 plateaus waardoor een basis tussen beide camera's is in te stellen van 14, 28 en 42 cm. De camera's zijn elektronisch gekoppeld en synchroon. Kortste afstand tot de voorgrond is dus respectievelijk 4 meter, 9 meter en 12 meter.