world-of-3d.com

Panasonic 3D lens

Spelen met het Panasonic 3D lensje

De meesten van ons zijn wel op de hoogte van het bestaan van het Panasonic 3D lensje (nummer H-FT012). U heeft daar ook over kunnen lezen op de achterzijde van 3DB189. In het begin vond ik het wel een leuk dingetje maar al snel raakte ik toch teleurgesteld door de tegenvallende diepte en de geringe resolutie (maximaal 1920x1080, de HD 3DTV resolutie). Die tegenvallende diepte was op zich wel vreemd want ondanks de geringe basis (van 1 centimeter) zou er door het brandpunt van de lens (65mm equivalent) in het werkgebied (scherp van 60cm tot oneindig) een redelijke dieptewerking moeten zijn. Diverse mensen zijn aan het knutselen geslagen. Zo heeft Co van Ekeren (1) de elektronica uit het lensje verwijderd en (2) met zeer dunne ringetjes de lensjes verplaatst. Hierdoor werd bewerkstelligd dat (1) de camera het beeld niet meer af sneed tot HD formaat en (2) dat het scherptegebied dichterbij kwam te liggen. In America en Australië hebben enigen dat ook gedaan.

Recent is het lensje in de uitverkoop gekomen (o.a. bij Amazon.co.uk). Kostte hij eerst nog iets van 250 euro, nu kun je je slag slaan voor een kwart van dat bedrag. Met zo’n goedkoop ding durfde ik het aan om zelf eens aan het knutselen te slaan. Ik heb de lens niet open gemaakt maar gewoon de contacten met tape afgeplakt. Dat gaf hetzelfde resultaat; het beeld komt volledig ter beschikking. Ten tweede heb ik er (na een flinke smeerboel met niet goed werkende lijm) een adapter ring op geplaatst waardoor ik dioptrielenzen kan gebruiken voor het nabij gebied. De lens blijft daardoor ook nog steeds bruikbaar voor grotere afstanden.

The original image with lens contacts taped off.

De bijgevoegde testbeelden spreken voor zich. Je kunt ook zien hoe slecht e.e.a. optisch is gemaakt (opname van de “pluimpjes in vaas”). Maar nu het volledige beeld van 16 megapixel (of 12 bij een ouder type Panasonic camera) ter beschikking staat kun je heel fraaie staande of vierkante beelden maken. Dit geldt bij gebruik van de te selecteren 4:3 beeldverhouding in het menu van de camera. Anders wordt het beeld smaller en niet het gehele sensoroppervlak benut. De bijgevoegde beelden zijn als 1400 bij 100 stereoparen aangeleverd voor het bulletin. De originele uitsneden waren echter veel groter. In de orde van 3500 bij 2500. Daar zijn eenvoudig 3200 bij 1200/1080 stereoparen uit te halen die in een 3840 bij 1200/1080 frame kunnen worden gezet voor projectie in Huizen.

Ik heb mij beperkt tot het gebruik van de +1 dioptrie lens. De diepte was al meer dan voldoende. Soms zelfs te groot voor projectie op het grote doek. Ik ben nog van plan om voelsprieten aan de lens te monteren om niet te dicht tot het onderwerp te naderen. Bij gebruik van hogere dioptriewaarden wordt aanbevolen om de achtergrond te beperken c.q. af te schermen.

Bij het gebruik van de dioptrielens en de flitser van de camera viel mij op dat het onderwerp soms aan de onderkant donkerder bleef omdat de camera de lichtval blokkeerde. Het gebruik van de (ook) eerder beschreven LED module werkte echter prima daar hij hoger boven de camera staat. Voor dichtbij gebruik werkt het apparaat zeer goed. Met gebruik van de bijgeleverde kleurfilters wordt het beeld ook niet zo hard van kleur.

Mijn gevolgde “workflow” was als volgt. Eerst de beelden in de PC laden. Daarna in Stereo Photo Maker (SPM) de beelden wisselen van RL naar LR. NB dat ze als RL paren uit de camera komen! Vervolgens heb ik in de anaglyph mode de beelden handmatig grof ingeraamd. Op deze wijze voorkom je ongewenst beeldverlies bij het volledig automatisch inramen. Er moet namelijk flink worden verschoven! Daarna heb ik in SPM een uitsnede gemaakt in 7:10 verhouding en deze als stereopaar opgeslagen. Dit stereopaar heb ik in Cosima naar de gewenste resolutie van 1400x1000 perfect laten inramen. Tenslotte heb ik in Photoshop de beelden nog wat opgeleukt. Ik benadruk het hier maar nóg een keer; door het na bewerken in Photoshop (Elements) valt zó veel meer uit je beelden te halen!!!

Nog vier opmerkingen. Ten eerste viel het mij in de gemaakte beelden op dat het scherptebereik bij gebruik van de +1 dioptrielens nog behoorlijk is. Zie de nog scherpe achtergrond bij de opnamen van de “kat op schoot” en die van de “cyclaam”. Ten tweede moet er rekening worden gehouden met het feit dat deze lens géén ingebouwde beeldstabilisatie heeft. Langzame tijden vereisen dus een flitser of LED module. Ik had zonder dat te gebruiken een reeks onscherpe paddenstoelen plaatjes in het donkere bos geproduceerd. Moderne Olympus modellen (die ook op het Micro Four Thirds – MFT - formaat werken) kunnen ook met de Panasonic 3D lens werken. Het voordeel van de Olympus modellen is dat zij beeldstabilisatie op de sensor uitvoeren. Ideaal voor oude handmatige lenzen. Ook ideaal voor dit lensje. Ten derde viel het mij op dat de lensfouten (opname van de “pluimpjes in vaas”) aanzienlijk verminderden door het gebruik van de dioptrielens. Je zoomt natuurlijk verder in. Een onverwachte bonus. Tenslotte is het mij opgevallen dat er een continu (gering) hoogteverschil tussen de beeldhelften aanwezig was. Dat moet aan de toleranties van de constructie liggen. In de praktijk was het geen probleem.

Nu de 3D lensjes zo goedkoop zijn geworden is het wat mij betreft een aanrader om zelf op deze eenvoudige wijze er mee aan de slag te gaan. Zeker wanneer je al over een Panasonic G of GH camerabody beschikt. Wel oppassen met de lijm!

Gert-Jan Wolkers